RENKLİ KALEMLERİM!

Colored-Pencils-psd51386

Aslında bu gece anladım, hayatın ne denli hızlı geçtiğini.

Tam bu melodiler kulağımdaydı, sana bakmak Allah’a inanmaktır diyordu Yılmaz Erdoğan ve ben daha çocuktum. Melodiler aynı ben ise farklı, daha nice kulaklar duyacak bilinçsizce, ben ise her duyduğumda daha iyi anlayacağım, hayatın ne denli hızlı geçtiğini.

Yapmam gerekenlerin yerine başka şeyler yapmam ne tuhaf, yoksa bunun farkında olmam dahamı tuhaf. Bence bunları tuhaf bulmam en tuhafı. Herkesin hissettiği aynı psikolojiyi neden tuhaf bulayım ki. Belki de tam bu esnada kulağıma fısıltı eşliğinde gelen sesmidir tuhaf olan “Hayat imtihanla geçiyor” Şimdide Ferhat Göçer söylüyor Gidemem, belli istemiyor ama gidiyor.

Zaten hayatımız boyunca kaçımız kendi isteklerimizi yapıyoruz ki, kaçımız gerçekten mecburluktan değil şevkten dolayı hayatımızı yaşıyoruz.Aslında çocukken kırdırlar, boyama kalemlerimizi aldıkları sıra işte, şevkimizide aldılar ve gittiler. Ütopyalarımızı yapmamızı engelledir ve bizim içimize ilk o zaman kırgınlık girdi o zaman bencilleştik işte o zaman insanlaştık.

Gözlerimi kapayıp hayal ediyorum insan olduğum zamanı, ne kadar dirensemde zorla insan olduğum o an bu satırları yazmamdan tam 15 yıl önce. Elime verilen siyah kalemle artık renklerim kaybolmuştu ve bütün ütopyam kara kalem çalışmasına dönmüştü. Bari bırakın başlıklarım renkli olsun dedim, direndim ve aldım istediğimi işte o zamanda azmin ne derece etkili olduğunu öğrendim, istemiştim ve artık hayatıma bir renk daha katmıştım. Bölüm ana başlıklarım için ayrı bir renk daha istedim inatla, hırsla. Onuda almış ve artık anlamıştım, büyüdükçe elimden alınanları geri alabiliyordum ve hiçbirşeye sahip olmayanlar isteksiz kalanlardı diye adlandırıyordum.

Aradan 15 yıl geçti, şimdi sadece üç rengim var, büyüdükçe insan kısa ve öz istiyor. Üretken olunca sadece ham madde ona yetiyor. Mavi, kırmızı, yeşil olan dünyamda artık istiyorum ve alıyorum, bütün renkleri kendim yapıyorum…

07.06.2007 Perşembe 00:24

3 Responses to “RENKLİ KALEMLERİM!

  • 2016’dan 2012’ye daha sonra çocukluğuma ve zorla insan oluşuma, bakkal defteri gibi olan 1.sınıf ilk dönem defterimi, bir anda öğretmenin düzenli defter kontrolü yaptığını anladığım an ve yaşadığım korku heyecan ve ardından zorla insan olmamı isteyen bir öğretmen tokadı.

  • Renklerinle hak edeni ve hak ettiklerini boyaman ümidiyle…

  • Renklerle özgürlüğümüzü ilk resimlerimizde kısıtladılar. Oysaki ben küçükken denizlerin değil güneşin mavi olmasını istemiştim . Ta o zamandan hayır herşeyin rengi belli sen yeni bir renk vermezssin dediler.Halbuki büyüdükçe aslında hiçbir şeyin rengini olduğu gibi olmadığını içim acıya acıya öğrendim . Hep sakladım hayatımda ki renkleri şimdi beğenmediğim her rengi kendim değiştiriyorum ve küçükken bana bunu değiştiremezsin diyenlere inat rengarenk bir hayatım var.Renkli kalemlerime sahip çıkmayı öğrendiğimden beri hayatım siyah beyaz veya işine geldiğince griyi kulanan insanların hayatlarından çok farklı.O yüzden rengarenk hayatımın gözyaşları herkes gibi şeffaf değil onların bile bir rengi var. Dünyana seni karartacak renklerin girmemesi dileğiyle Adam.

Leave a Reply Text

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogcu bunu beğendi: